In de kijker: Raf Pepels !

In de rubriek 'leerkracht in de kijker' richten we ons spotlicht op één van de docenten van onze school. De leerkracht krijgt vervolgens carte blache voor de invulling: onverwachte hobby's, ongezouten meningen,... het kan en mag allemaal!

Raf Pepels, leerkracht Nederlands en Engels, is bij deze aan zet. Hij koos voor een liefdesverklaring aan Schotland en enkele leuke foto's.

Schotland en ik

Ik ben een romanticus, meestal toch. Niet zozeer de candlelight-romanticus maar de existentiële. Sinds ik Schotland bereis, vooral de westkust en de eilanden, weet ik wat het is je ziel te verliezen aan een ander land, of beter: je ziel te vinden, te herkennen in een ander land. De kick die ik soms ervaar bij het horen van de melancholische bugel van Kenny Wheeler, bij het zien van een Rothko of Breughel, het lezen van een treffend verhaal van Erwin Mortier of een gedicht van Pessoa, die kick ervaar ik in Schotland tsunamigewijs. Het moet die dramatische combinatie van zee, rotsen en wolkenrijken zijn, en al dat licht erop, die ontwapenende eerlijkheid en geruststellende eeuwigheid, die onherbergzame schoonheid van het landschap, waarin niet ik maar iets wezenlijks in mij zich herkend heeft. Noem het zoals de romantici “het sublieme” van de natuur. Zelfs de naar zijn roots zoekende Amerikaan (old Mac Donald?) die er gehuld in een kilt en een camper rondtrekt, vindt bij het aanschouwen van bijvoorbeeld het Cuillingebergte op het eiland Skye maar één woord dat zijn gevoelens enigszins kan vertalen: AWESOME. Een andere reiziger zei ooit: “Hier sta je op de botten van de aarde.”

Over Schotland en over mijn vrouw heb ik nog nooit een echt goed gedicht kunnen schrijven.

                    

Bij de interviewfoto:
Op Gedichtendag interviewde ik de Maaslandse schrijver Mustafa Kör. Kör las voor uit zijn prachtige debuut De Lammeren. Ook over je hart verliezen, aan een meisje en een land.

Bij de doedelzakfoto waarop ik een poging waag:
De doedelzakcursus in Glasgow duurde welgeteld 30 seconden. Toen was mijn pijp uit. Zo te zien kan ik het nog eens proberen als stand-upcomedian!?

Bij de foto van mij met Bart Moeyaert:
Auteur Bart Moeyaert zocht me thuis op voor een audiovisueel literair project dat volgend jaar op C-Mine te bewonderen zal zijn. Uitkijken naar “Het geheugen van Genk”.

Bij de foto van de meeuw naast de lantaarnpaal:
Ook ik maak al eens een artistiekerige foto. Met dank aan de meeuw en de lantaarnpaal die heel stil bleven zitten.

(Tekst en foto's: Raf Pepels)